Kontrola kvaliteta goriva

Kontrola kvaliteta goriva



 
Jugopetrol AD Kotor se uglavnom snabdijeva iz rafinerija Hellenic Petroleuma, a gorivo se transportuje ekološkim, "environmental friendly" brodovima sa duplim dnom i oplatom, čime je mogućnost ekoloških incidenata svedena na minimum.

Da bi se obezbijedilo da kvalitet proizvoda koji stižu na instalacije Jugopetrola ostane na visokom nivou sve do isporuke krajnjem potrošaču, svaka primljena količina goriva se identifikuje jedinstvenim brojem, tzv. "Batch number", što omogućava da se gorivo prati kroz naredne faze prometa.
Istovar broda može početi samo poslije kontrole kvaliteta goriva u laboratoriji i ako je gorivo u skladu sa važećim državnim propisima i pravilnicima. Nakon iskrcaja goriva sa broda u rezervoar, vrši se novo uzorkovanje i analiza goriva iz rezervoara na Instalaciji, i cirkulacija goriva, tj. njegovo puštanje u promet, može početi samo nakon završene kontrole kvaliteta u laboratoriji, na osnovu čega se izdaje sertifikat o kvalitetu goriva, kojim se potvrđuje da gorivo zadovoljava važeće nacionalne standarde.

Lanac praćenja kvaliteta goriva se nastavlja uzorkovanjem goriva iz autocistijerni prije iskrcaja u rezervoare na benzinskim stanicama ili kod industrijskih potrošača, a redovna periodična analiza se izvodi na uzorcima sa benzinskih stanica, čime se stiče potpuni uvid u kvalitet goriva u svim fazama distribucije.
U laboratoriji se određuju sljedeće karakteristike goriva: 

Gustina ranije nije smatrana naročito korisnim parametrom za određivanje kvaliteta goriva, te stariji standardi ne propisuju njene granične vrijednosti, već samo njeno određivanje i unošenje u sertifikat. Međutim, u novijim automobilima, sa ugrađenim sistemom za ubrizgavanje goriva, uži raspon gustina pruža bolju kontrolu sagorijevanja i time manju potrošnju goriva, tako da noviji standardi zahtijevaju da gustina bude unutar određenih granica.

Sumpor je supstanca koja se prirodno nalazi u sirovoj nafti, ali je vrlo nepoželjan u motornim gorivima, posebno u benzinima, zbog manje toplote sagorijevanja. Pored toga, sumpor je poznat kao opasan zagađivač životne sredine, te je u posljednjoj deceniji velik napor uložen u smanjenje njegovog sadržaja u gorivima; rezultat toga je niskosumporni dizel, na našim benzinskim stanicama poznat pod imenom eko-dizel.
Eventualno prisustvo vode se određuje destilacijom, njenim isparavanjem pomoću odgovarajućeg rastvarača.

Tačka paljenja je karakteristika koja pokazuje zapaljivost naftnog derivata i definiše se kao najniža temperatura na kojoj će doći do paljenja para goriva primjenom otvorenog plamena, pri definisanim uslovima. Ovaj parametar se određuje kod težih goriva (dizel-goriva, lož-ulja i mazuta) i može pokazati da li je došlo do njihove kontaminacije benzinima koji drastično smanjuju tačku paljenja. Takođe, ova analiza simulira opasnost od požara u tankovima goriva.

Tačka filtrabilnosti pokazuje mogućnost upotrebe na niskim temperaturama i takođe se određuje samo kod težih goriva. Budući, da se "ljetnja" dizel-goriva ne mogu koristiti tokom zime u našim klimatskim uslovima, posebno na sjeveru, ovaj parametar je veoma bitan za distribuciju goriva.

Atmosferska destilacja pokazuje prisustvo isparljivih komponenti u gorivu. Tokom njegove destilacije, na automatskom aparatu, snima se temperatura na kojoj isparavaju različite frakcije. Za procjenu isparljivosti obično se koriste temperature na kojima ispari 10%, 50% i 90% uzorka; ovi indeksi pokazuju čistoću goriva, njegovu isparljivost (i, prema tome, njegovo ponašanje tokom skladištenja, transporta i upotrebe, odnosno sklonost ka stvaranju "džepova pare"), te mogućnost starta hladnog motora.








Nazad